Oresta

Oresta ma greckie korzenie. Stoi za nią „oros", czyli góra, i to samo słowo słychać w imieniu Orestes, syna Agamemnona z mitów. Znaczy więc tyle co ta, która mieszka w górach.

Imię przyjęło się głównie na Ukrainie. Tam Oresta brzmi swojsko, a nie jak coś przyniesionego z daleka. W polskiej szkole trafi się rzadko. Może raz na cały dziennik.

Z czasem doczepiło się drugie znaczenie. Po polsku tłumaczy się je jako walkę i odwagę, gotowość, żeby bić się o swoje. To sens dodany później, bo ktoś usłyszał w tym imieniu coś zadziornego. Ale pod spodem wciąż jest góra. Oresta to ta z wysoka.