Margot

Margot brzmi po francusku, ale zaczyna się po grecku. Słowo „margaritēs" znaczyło perłę. Łacina zrobiła z niego „margarita", a Francuzi skrócili długie Marguerite do krótkiego Margot.

We Francji to imię nosiła Małgorzata de Valois, żona Henryka IV. Wszyscy mówili na nią Margot. Aleksander Dumas napisał o niej powieść i tak Margot zyskała posmak dworu oraz intryg.

Znaczenie jest proste. Perła. Nie klejnot szlifowany dłutem, tylko coś, co rośnie powoli w muszli.

W polskiej klasie Margot rzuca się w oczy od razu. Nie ma swojego polskiego zdrobnienia, więc na dzienniku i na formularzu w urzędzie zostaje po prostu Margot. A pod spodem trzyma się to, co najstarsze: greckie słowo na perłę.