Lia

Lia to imię z hebrajskiego. Wywodzi się z tego samego pnia co Lea, pierwsza żona Jakuba z Księgi Rodzaju. Uczeni wiążą ten rdzeń ze zmęczeniem, dlatego znaczenie podawane w słownikach brzmi krótko: „zmęczona". Nie brzmi to jak komplement.

I dobrze, bo dawna Lea wcale nie prosi o litość. W opowieści rodzi synów, prowadzi dom, idzie dalej mimo trudu. Zmęczenie chodzi u niej w parze z siłą. Można to imię czytać właśnie tak: jako znak kogoś, kto się nie poddaje.

Samo brzmienie jest lekkie. Dwie sylaby, nic do literowania, gdy urzędnik wpisuje je do formularza. Lia mieści się na okładce zeszytu bez skracania, a na liście obecności pada szybko, między innymi imionami.

I tyle. Lia znaczy „zmęczona", po hebrajsku sięga do Lei, i na tym się kończy.