Iwa

Iwa brzmi krótko i twardo. To imię wyrasta ze słowiańskiego pnia, a znaczy tyle co cis, drzewo cisowe. Dawni Słowianie chętnie brali imiona od roślin rosnących tuż obok domu, i tak z nazwy drzewa zrobiła się Iwa.

Cis żyje długo. W Europie rośnie po kilkaset lat, a najstarsze okazy pamiętają czasy sprzed naszych pradziadków. Drewno ma ciężkie i twarde, wolno się starzeje. Imię Iwa trzyma się blisko tego drzewa, jego spokoju i uporu.

Dziś Iwa to imię rzadkie. Nie znajdziesz go łatwo w kalendarzu obok głośnych świętych, bo bliżej mu do słowa o drzewie. W dzienniku szkolnym zapiszesz je w sekundę, trzy litery i gotowe. Ale za tą krótką formą stoi stary słowiański rdzeń i jedno znaczenie: „cis".