Łucjanna

Łucjanna pochodzi z łaciny. Zaczyna się od słowa lux, czyli światło, a z niego Rzymianie zrobili imię Lucius i rodowe Lucianus. Stąd polska Łucjanna i jej znaczenie: światło.

To żeńska para do imienia Łucjan. Pisownia się waha. Jedni piszą Łucjanna przez Ł z kreską, drudzy Lucjanna przez zwykłe L, a formy łucjana i lucjana gubią jedno n.

Imię rzadkie. W klasie raczej nie znajdzie się druga Łucjanna, więc imieniny dziewczynka świętuje sama.

Ten sam łaciński korzeń dał też Lucję i Lucynę. Dlatego Łucjanna trafia do sporej rodziny imion od światła. Za każdym z nich stoi lux, po polsku światło. I to słychać już w pierwszej sylabie, luc.