Łada

Łada to imię ze słowiańskiego świata, stare i pogańskie w rodowodzie. Jan Długosz w piętnastym wieku wypisał Ladę wśród bóstw, do których mieli się modlić dawni Polacy. Kronikarz sporo pomieszał, ale imię zostało. Późniejsi badacze widzieli w niej boginię miłości i małżeństwa.

Imię brzmi jak słowo ład, czyli porządek i zgoda. Językoznawcy wciąż się spierają, czy bogini dała imię słowu, czy słowo bogini. A znaczenie zakochanej panny młodej dokleiło się do Łady dopiero z czasem, w kolejnych opowieściach.

Dziś Łada zdarza się rzadko. Dziecko o tym imieniu wyróżnia się w szkolnym dzienniku od razu. Samo brzmienie przetrwało głównie w pieśniach, gdzie „łado, łado" wraca w refrenie, a nikt nie pyta, co znaczy.