Karen

Karen przyszło do nas z północy. To skandynawska, głównie duńska forma imienia Katarzyna, a Katarzyna sięga greckiego Aikaterine. Duńczycy skrócili długie imię i tak została sama Karen. Z czasem przestała być zdrobnieniem i zaczęła żyć własnym życiem.

Znaczenie „czysta" dokleiło się do imienia później. Ktoś usłyszał w nim greckie słowo katharos, czyli czysty, i to skojarzenie zostało. Po angielsku oddają to jako „pure", a my mówimy po prostu czysta. To samo znaczenie, dwa języki.

W krajach angielskich Karen była przez dekady bardzo popularna, dlatego dziś kojarzy się głównie z angielszczyzną i Skandynawią. U nas brzmi obco i przez to zwraca uwagę w dzienniku klasy. Krótkie, twarde, bez zdrobnień. Wymawiamy je z krótkim a, blisko duńskiego oryginału. I właśnie ta duńska Karen chowa w sobie greckie katharos, czyli czysta.