Rachela

Rachela przyszła do nas z hebrajskiego. Tam rachel znaczyło owcę, a właściwie owieczkę. Taki obraz stoi u początku imienia i trzyma się go do dziś.

W Księdze Rodzaju Rachela jest żoną Jakuba i matką Józefa oraz Beniamina. Dzięki tej historii imię zostało z żydowskimi rodzinami na długo. W tradycji żydowskiej Rachela płacze nad swoimi dziećmi, a jej grób pod Betlejem wciąż ściąga pielgrzymów. W Polsce brzmiała swojsko i biblijnie naraz, a każdy słyszał, skąd pochodzi.

Rachela nie dorobiła się polskich zdrobnień. Zostaje sobą. Nie ma Racheli mniejszej ani większej.

A samo znaczenie jest proste i stare. Owieczka. Małe zwierzę, o które ktoś dba i liczy je w stadzie. Pasterz znał każdą sztukę z osobna. I wciąż siedzi w tym imieniu ta owieczka.