Herta

Herta ma germańskie korzenie, a jej sens jest prosty: ziemia. Rzymski pisarz Tacyt opisał kiedyś boginię Nerthus i nazwał ją matką ziemią. W późniejszych odczytach jego tekstu imię bogini zapisywano jako Hertha. Stąd wzięła się niemiecka Herta.

Imię przyszło do Polski razem z niemieckimi rodzinami, najczęściej na Śląsku. Zostało oszczędne. Nie dorobiło się zdrobnień ani wariantów, więc brzmi zawsze tak samo, krótko i twardo.

Wyobraź sobie stary dziennik szkolny. Nauczyciel czyta kolejne imiona, dochodzi do Herty i nie ma czego skracać. Herta to Herta.

Za tym imieniem stoi coś dawnego. Ziemia, grunt, pole, na którym człowiek się rodzi. Tacyt sięgnął po to słowo prawie dwa tysiące lat temu, a ono wciąż znaczy dokładnie to samo: ziemia.