Hernan

Hernán przyszedł do hiszpańskiego z germańskich stron. To skrócona forma imienia Hernando, a ono jest starszą wersją Fernanda. Wszystkie trzy wracają do Ferdynanda. Tam siedzą dwa słowa: `fardi`, czyli droga, i `nanth`, czyli śmiały. Razem dają odważnego podróżnika.

I to nie jest tylko teoria ze słownika. Hernán Cortés, urodzony około 1485 roku w Medellín, przepłynął ocean i trafił do podręczników historii, z całym ciężarem tego, co po sobie zostawił. Droga z jego imienia okazała się dosłowna.

W polskiej klasie takie imię od razu zwraca uwagę. Nie ma dla niego naszego zdrobnienia ani dnia w kalendarzu imienin. Zostaje hiszpańska pisownia z akcentem na drugiej sylabie. A pod nią germański rdzeń: śmiały człowiek w drodze.