Ester

Ester wywodzi się z hebrajskiego, a znaczenie ma proste: gwiazda. Sam ślad prowadzi dalej, do starego perskiego słowa oznaczającego gwiazdę. Część badaczy łączy je jeszcze z imieniem Isztar, mezopotamskiej bogini. Sens gwiazdy przylgnął do imienia wcześnie, zanim zapisano je jako Ester.

Imię zna każdy, kto czytał biblijną Księgę Estery. Bohaterka nosi tam hebrajskie imię Hadassa, a Ester przyjmuje dopiero na perskim dworze. Zostaje królową i ratuje swój lud. Tę historię Żydzi czytają co roku w święto Purim.

Po polsku forma brzmi krótko i pewnie. Cztery litery. Nie dorobiła się własnego zdrobnienia, więc w szkolnym dzienniku stoi tak samo jak w dowodzie. Do nas trafiła przez łacinę i Biblię, nie przez lokalną świętą, dlatego brzmi znajomo i trochę z importu. A gwiazda z hebrajskiego trzyma się jej do dziś.