Esmeralda

Esmeralda znaczy szmaragd. Tyle mówi łacińskie słowo smaragdus, od którego wszystko się zaczyna. Grecy mieli smaragdos, Rzymianie smaragdus, a Hiszpanie zrobili z tego esmeralda i tak nazywali zielony kamień na co dzień. Imię i minerał to jedno słowo.

Rozniosło się dzięki książce. Victor Hugo dał to imię tancerce w powieści o katedrze Notre Dame z 1831 roku. Bohaterka trafiła na sceny i ekrany, a razem z nią imię. Od tamtej pory Esmeralda kojarzy się z Hiszpanią, choć korzeń ma czysto łaciński.

W Polsce brzmi obco. Na liście obecności stoi obok Zuzanny i Nikoli, i od razu widać różnicę. Nie skróci się go łatwo, nie ma polskiego zdrobnienia, które by się przyjęło. Dziewczynka z takim imieniem nosi nazwę kamienia. Esmeralda to po prostu szmaragd.