Eunika

Eunika ma greckie korzenie. Powstała z dwóch członów: eu, czyli dobrze, i nike, czyli zwycięstwo. Po polsku wychodzi z tego dokładnie „dobre zwycięstwo".

Ten sam człon eu kryje się w słowie ewangelia, po grecku dobra nowina. A nike to imię greckiej bogini zwycięstwa. Grek słyszał więc w tym imieniu dobro i wygraną naraz. Jedno i drugie.

Grecką Eunike znajdziemy już w Nowym Testamencie. W drugim liście do Tymoteusza tak nazywa się jego matka, kobieta chwalona za wiarę. Stąd imię trafiło do łaciny, a potem spolszczyło się na Eunikę.

Imię jest krótkie i nie skraca się go na zdrobnienia. Nauczyciel czyta je z dziennika raz i już wie, o kogo chodzi. Eunika zostaje Euniką wszędzie, gdzie ją zapiszesz. A znaczy dobre zwycięstwo.