Chirill

Chirill przyszedł z greki. To odmiana imienia, które nosił święty Cyryl, a greckie Kyrillos dało mu brzmienie. Samo słowo cofa się do kyrios, czyli pan albo władca. Stąd krótkie znaczenie: pan, władca.

Grecki kyrios mówił o kimś, kto rządzi. Gospodarz domu, głowa rodziny, ktoś, kogo się słucha. Dziecko z takim imieniem dostaje dawny tytuł, ale bez ziemi i bez sług. Znaczenie zostaje w samym słowie.

W polskiej klasie Chirill stoi obok swojskiego Cyryla i od razu widać różnicę. Podwójne l i to h ciągną imię ku obcym stronom. Nauczyciel na chwilę przystaje przy liście obecności. I dobrze.

Cyryl i Metody zanieśli to imię w słowiańską historię, bo ułożyli alfabet dla Słowian. Chirill to bliski krewny tamtego imienia. Różni się jedną literą, a w środku wciąż siedzi greckie kyrios.