Adem

Adem to turecka wersja imienia Adam. Korzeń jest hebrajski. Słowo „adam" znaczyło po prostu człowiek, a brzmiało blisko słowa „adamah", czyli ziemia. Ta bliskość nie jest przypadkowa, bo w opowieści człowiek powstaje z ziemi. Dlatego w imieniu siedzą od razu dwa znaczenia: człowiek i ziemia.

W islamie Adem to pierwszy człowiek, ten sam, od którego zaczyna się Księga Rodzaju. Dlatego imię trzyma się mocno w Turcji, a także wśród Bośniaków i Albańczyków. W Turcji jest zwykłe, nie odświętne. Nosi je i dziadek, i wnuk. Polskiego zdrobnienia się nie dorobiło. Zostaje krótkie, trzy litery, wszędzie takie samo.

W polskiej klasie Adem stoi tuż obok Adama w dzienniku. To jedno imię, tylko wymówione inaczej. Nauczyciel czyta listę i od razu widzi obcą pisownię, ale znaczenie ma znajome: człowiek, ziemia.