Mścigniew

Mścigniew to imię z dawnej słowiańszczyzny. Składa się z dwóch członów: „mścić" i „gniew". Pierwszy znaczy odpłacać za krzywdę, drugi mówi o gniewie, o zniewadze. Razem układają się w „mścić gniew".

Kto nosił takie imię, ten nosił w nim zapowiedź odwetu. W dawnej Polsce imiona coś obiecywały albo o czymś mówiły. Mścigniew mówił o człowieku, który krzywdy nie puszcza płazem. To nie było imię łagodne.

Dawni Słowianie budowali tak wiele imion. Brali czasownik i rzeczownik, sklejali je w jedno. Obok Mścigniewa stoją Mścibor i Mścisław, wszystkie zaczynają się od tego samego „mścić". Brzmiało to twardo, po wojskowemu.

Dziś to imię rzadkie. Chłopiec o takim imieniu bywa jedyny w klasie, a kiedy nauczyciel sprawdza obecność, czyta je wolno i po sylabie. Ale sens trzyma się mocno. „Mścić" wciąż znaczy odpłacać, a „gniew" to wciąż gniew.