Monique

Monique to francuska wersja imienia Monika. Korzeń jest łaciński, a badacze wiążą go z czasownikiem „monere", czyli radzić, ostrzegać. Stąd bierze się znaczenie: doradczyni, kobieta, która napomina.

Pierwszą wielką nosicielką była święta Monika, matka Augustyna z Hippony, żyjąca w IV wieku. Latami namawiała syna do wiary i nie odpuszczała. Kościół zapamiętał ją właśnie tak, jako tę, co radzi i upomina. Francuzi zmiękczyli łacińską Monikę do Monique i tak imię rozeszło się po Francji.

W polskiej klasie Monique brzmi obco. Od razu słychać import, a nie swojską Monikę. Na liście obecności wyróżnia się samą pisownią.

Po polsku Monique nie dorobiła się własnych zdrobnień. Zostaje w jednym kształcie. A pod spodem trwa to samo: doradczyni, ta, która napomina.