Nathaniel

Nataniel przyszedł do nas z hebrajskiego. W dawnym imieniu Netan'el kryje się prosta myśl: bóg dał. Po polsku oddajemy to jako dany od boga, a samo imię brzmi u nas dostojnie i trochę z innego świata.

Do Europy trafiło przez Biblię. W ewangelii Jana pojawia się Natanael. Siedzi pod figowcem, a Jezus woła go po imieniu i wita jak człowieka bez fałszu. Ta scena na długo przykleiła się do imienia i dodała mu powagi.

W Polsce Nataniel nie ma własnego zdrobnienia. Chłopiec w dzienniku szkolnym nosi pełne cztery sylaby, więc w domu rodzice często skracają je do Natan. I dobrze, bo krótsza forma łatwiej wchodzi do codziennej rozmowy.

Znaczenie zostaje jasne. Bóg dał.