Larisa

Larisa przyszła do nas z greki. W Tesalii leżało miasto Larissa, a warowne wzgórze w środku greckich miast nazywano właśnie larisa. Stąd znaczenie: twierdza, forteca. Chodzi o mur obronny.

Na dobre imię przyjęło się w Rosji i tam brzmi całkiem swojsko. Pomogła w tym cerkiew. Larisa z Gocji zginęła w IV wieku i trafiła do kalendarza świętych, więc dziewczynki o tym imieniu dostały swój dzień. Zdrobnienie Lara wyrosło w tym samym świecie, a dziś chodzi już własną drogą, osobno od pełnej formy.

Po polsku spotkasz dwie pisownie: Larisa i Larysa. Różnią się jedną literą, a mówi się je tak samo. W szkolnym dzienniku Larysa stoi obok Zofii i Jagny, choć jej imię sięga dalej, aż do greckiego muru warownego.