Karla

Karla wyrasta z germańskiego pnia. Ten sam rdzeń dał imię Karol, a dawne słowo pod nim znaczyło tyle co „wolny człowiek", ktoś, kto nie kłaniał się żadnemu panu. To nie ozdoba dopisana później, to sam początek imienia. Wolność jest w nim od zawsze.

Imię dobrze przyjęło się u Niemców, a stamtąd trafiło do Hiszpanii i do Ameryki Łacińskiej. W Hiszpanii zadomowiło się na dobre. Dlatego jedna Karla mieszka w Berlinie, a druga w Meksyku. W Polsce brzmi jak echo Karola, bo Karla to jego żeński odpowiednik. Samo imię Karol nosił Karol Wojtyła, zanim świat poznał go jako Jana Pawła II.

Wyobraź sobie dziennik w szkolnej klasie. Nauczycielka czyta listę, pada „Karla", dziewczynka podnosi rękę. Zdrobnień można wymyślić sporo, ale rdzeń zostaje ten sam. Wolny człowiek.