Jola

Jola wyrasta z Jolanty. To jej krótsza, codzienna postać, ta z podwórka i ze szkolnej listy. Zdrobnienie Jolka idzie tuż obok, a wariant Yolana pojawia się rzadziej.

Korzeń nazwy jest słowiański, a znaczenie, które się do niej przykleiło, to „kwiat fiołka". Fiołek kwitnie wcześnie, ledwie zejdzie śnieg. Ten drobny, fioletowy kwiat pojawia się na łąkach jako jeden z pierwszych. Sens kwiatu doszedł do imienia później, bo najpierw Jolanta przywędrowała do Polski przez średniowieczne dwory. Najbardziej znana to błogosławiona Jolanta z XIII wieku, żona księcia Bolesława Pobożnego.

Na liście w dzienniku Jola mieści się w dwóch sylabach. Nauczyciel czyta i już wie, o kogo chodzi. Na urzędowym formularzu wraca pełna Jolanta. W domu odpowiada Jolka.

Imieniny Joli wypadają razem z Jolantą, w czerwcu. Zostaje przy niej „kwiat fiołka".