Iveta

Iveta ma germański rdzeń: iwa, czyli cis. Z tego samego pnia wyrosły francuskie imiona Yves i Yvonne, a także Ivo. Cis rósł wolno i żył długo, czasem po kilkaset lat. Z jego twardego drewna robiono łuki, bo dobrze się gięło i nie pękało.

Po polsku imię zapisuje się też jako Iweta, przez w. Brzmi tak samo, a różni się jedną literą. Obie wersje znaczą drzewo cisowe.

Iveta przyjęła się mocniej u sąsiadów niż nad Wisłą. Na Łotwie i Słowacji spotkasz ją często. Iveta Radičová stała na czele słowackiego rządu w latach 2010–2012, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. Czeszka Iveta Bartošová śpiewała pop i była gwiazdą przez całe lata dziewięćdziesiąte.

A w urzędzie wszystko sprowadza się do jednej litery: Iveta albo Iweta.