Henri

Henri to francuska twarz starego germańskiego imienia. Powstało z dwóch słów: heim, czyli dom, i ric, czyli ten, kto rządzi. Stąd znaczenie: pan domu.

Francja pokochała to imię i uczyniła je swoim. Nosiło je czterech królów, a Henryk IV wciąż wraca w szkolnych podręcznikach. Później sięgnęli po nie artyści. Henri Matisse wycinał kolor z papieru, Henri de Toulouse-Lautrec malował paryskie kabarety, a matematyk Henri Poincaré zostawił po sobie słynną hipotezę. Imię brzmi miękko, z francuskim akcentem na końcu.

W Polsce Henri staje obok swojego kuzyna Henryka. Dzieli je jedna litera i granica. Na liście w klasie łatwo pomylić, kto jest kto. Przy urzędowym formularzu francuska pisownia od razu rzuca się w oczy. Henryk świętuje imieniny 13 lipca, a Henri pożycza sobie ten dzień. Znaczenie zostaje to samo: pan domu.