Emili

Emili wywodzi się z łaciny, od rzymskiego nazwiska rodowego Aemilius. Uczeni wiążą je ze słowem aemulus, czyli rywal, ktoś kto chce dorównać innym. Stąd całkiem blisko do dzisiejszego znaczenia: rywalizująca, ambitna, pracowita.

Imię ma bliską rodzinę. Emilia to pełniejszy wariant, ten częstszy w Polsce. Emil brzmi już po męsku, choć korzeń zostaje ten sam. W szkolnym dzienniku Emili i Emilia potrafią usiąść w jednej ławce, a nauczyciel czyta obie bez wahania.

Ambicję i pracowitość dopisano temu imieniu później. Łacina mówi najpierw o rywalizacji, o kimś kto się z drugim ściga o pierwsze miejsce. Reszta dorosła z czasem, bo ludzie lubią widzieć w imieniu charakter. Emili zostaje krótkie, trochę twarde w końcówce. A jego korzeń to aemulus, rywal.