Andrejs

Andrejs wyrasta z greckiego Andreasa. Grek słyszał w tym imieniu słowo andreios, czyli „mężny", a za nim stało aner, andros, po prostu „mężczyzna". Stąd znaczenie, które trzyma się imienia do dziś: mężny, dzielny. Apostoł Andrzej rozniósł je po chrześcijańskiej Europie, a każdy kraj dorobił sobie własną wersję.

U nas najczęściej spotkasz Andrzeja. To ten wariant, bez którego trudno wyobrazić sobie polską klasę i listę obecności. Jędrek idzie o krok dalej, zdrabnia, spoufala, sadza imię na podwórku i w dzienniku lekcyjnym. Andrejs brzmi bardziej po bałtycku, bardziej na północ, ale korzeń ma ten sam co Andrzej.

Znaczenie jest proste. Dzielny, mężny, odważny jak mężczyzna w najstarszym greckim odczytaniu. Imieniny wypadają 30 listopada, w dzień świętego Andrzeja. Wieczór wcześniej to andrzejki, wróżby i lanie wosku przez dziurkę od klucza. Mały Andrejs świętuje więc razem z każdym Andrzejem i każdym Jędrkiem w kraju.