Żywilla

Żywilla to imię słowiańskie. Rdzeń ten sam, co w czasowniku żyć, więc znaczenie czyta się wprost: dająca życie, żywotna. Obok stoi starszy wariant Żywila, krótszy o jedną literę, ale o tym samym sensie.

Adam Mickiewicz dał temu imieniu miejsce w druku. W lutym 1819 roku „Tygodnik Wileński" ogłosił krótką powiastkę „Żywila", opowieść z dziejów litewskich, wydaną anonimowo jako urywek ze starych rękopisów. To jeden z pierwszych utworów poety. Bohaterka nosi to imię, a przez nią sens „ta, co daje życie" trafił na kartę, a nie został tylko w mowie.

Poza tym imię jest rzadkie.

Nie ma go w kalendarzu świętych, więc próżno szukać stałych imienin. Nauczyciel przy dzienniku pewnie zatrzyma się na chwilę, a potem przeczyta je tak, jak wygląda. Zostaje rdzeń i proste znaczenie: dająca życie, w starszej formie Żywila i w podwojonej Żywilla.