Zhana

Zhana zaczyna się od hebrajskiego imienia Jochanan, czyli „Bóg jest łaskawy". Zanim trafiła do polszczyzny, przeszła długą drogę. Najpierw grecki Ioannes, potem łacińska Johanna, a we Francji Jeanne. Gdzieś po drodze imię się skróciło i zgubiło końcówki. Bułgarzy i Rosjanie mówili Żana zupełnie zwyczajnie, a stąd już blisko do zapisu Zhana.

Znaczenie zostało to samo. Hebrajski rdzeń mówi o łasce, o tym, że Bóg daje ją za darmo. To krótka podzięka, schowana w kilku literach. Nikt jej później nie dokleił, ona była tam od początku.

W polskim dzienniku Zhana brzmi obco i oszczędnie. Cztery litery obok długich Katarzyn i Magdalen. Ale mówi dokładnie to samo, co jej starsze, dłuższe rodzeństwo z rodziny Jana i Joanny. Bóg jest łaskawy.