Józefa

Józefa to żeńska odpowiedniczka Józefa. Chodzą w parze. Znaczenie brzmi prosto: „on przyda". Po polsku otwiera się w życzenie, „niech Bóg przyda dobra". To prośba o pomyślność, a nie opis samej dziewczynki.

Blisko stoją warianty. Iosif zabiera imię na wschód, do słowiańskich i wschodnich zapisów, a Józef zostaje w domu jako męski partner. Dawniej córka często dostawała imię po ojcu albo dziadku Józefie, więc z jednego Józefa rodziła się Józefa w następnym pokoleniu. Tak imię wracało w rodzinie, raz po razie.

W domu mało kto mówił do niej pełnym imieniem. Wołano ją Józia albo Ziuta, i te zdrobnienia brzmiały swojsko.

Józefa ma własne imieniny. Najczęściej 20 marca, dzień po Józefie. Józef świętuje 19 marca. W szkolnym dzienniku stoi obok chłopięcych Józefów, o literę dłuższa, z tym samym życzeniem: niech Bóg przyda dobra.