Vladimeri

Imię vladimeri wyrasta ze słowiańskiego rdzenia. Kryją się w nim dwa dawne człony: vlad, czyli „rządzić", i mir, spokrewniony ze sławą i z szerokim światem. Uczeni składają je z tych dwóch części i czytają jako władzę o szerokim zasięgu. Stąd bierze się znaczenie zapisane tutaj, „władca świata".

Polak najprędzej rozpozna postać Włodzimierz. Za wschodnią granicą to samo imię brzmi Vladimir. A vladimeri stoi bliżej pisowni cerkiewnej i gruzińskiej, bo na końcu siada w nim -i. Rdzeń jednak zostaje ten sam.

Dziś w szkolnym dzienniku Włodzimierz trafia się rzadko. Nauczyciel czyta listę, pada Antoni, pada Kacper, a Włodzimierza brak. Starsza forma zrzedła. Ale znaczenie nie mięknie. Mówi o władzy i o jej zasięgu na zewnątrz. Tyle zostaje w vladimeri: słowiańskie prawo, żeby być władcą świata.