Viera

Viera to imię ze słowiańskiego rdzenia. Znaczy tyle co wiara. Słowacy używają go tam, gdzie u nas pojawia się Wiera, a oba imiona brzmią prawie tak samo.

Znaczenie da się sprawdzić od razu. Wystarczy usłyszeć „wiara" i już wiadomo. Wcześni słowiańscy chrześcijanie przełożyli greckie imię Pistis, czyli wiara, na własną mowę. Stąd wzięły się Wiera i Viera. W dawnych kalendarzach Wiara stoi obok sióstr, Nadziei i Miłości, córek Sofii. To stara opowieść, później uświęcona przez Kościół.

Imię jest krótkie. Dwie sylaby, jedna myśl.

W szkolnym dzienniku Viera zapisuje się prosto, a nauczyciel odczyta bez wahania. W urzędzie zmieści się w każdej rubryce. I zawsze zostaje to samo: Viera znaczy wiara, słowo, które każdy Polak zna z codziennej mowy.