Ulaş

Ulaş to imię tureckie, choć zapis źródłowy wskazuje na łacińskie korzenie. Blisko mu do czasownika ulaşmak, czyli po polsku osiągać, dotrzeć. Chodzi o to, żeby gdzieś dojść, dotrwać do celu.

Ulaş to też miejsce. W prowincji Sivas, w środkowej Turcji, leży miasteczko o tej nazwie. Kto nosi imię, dzieli je z punktem na mapie i z okolicznymi ulicami.

W polskiej klasie ş od razu rzuca się w oczy. To jedna turecka spółgłoska, a nie nasze sz. Nauczyciel zapyta pewnie, jak to zapisać w dzienniku, bo znak łatwo pomylić albo zgubić.

Znaczenie zostaje proste. Osiągać coś, dotrzeć dokądś, dopiąć swego. Imię nie ma zdrobnień ani wariantów, nie zmienia się też w formę żeńską. Zostaje sama podstawa, Ulaş, i to jej „dotrzeć".