Tymofij

Tymofij ma greckie korzenie. Powstał ze słów timē, czyli cześć, i theos, czyli bóg. Grecy znali je jako Timotheos na długo przed chrztem Rusi. Po polsku znaczy tyle co „czciciel boga", a sens widać od razu w budowie.

Na wschodzie imię brzmi Тимофій i dobrze się tam zadomowiło. Patronuje mu Tymoteusz, młody towarzysz świętego Pawła z dwóch listów Nowego Testamentu. Paweł pisał do niego jak do syna. Dzięki temu przetrwało wśród prawosławnych i grekokatolików, a do polskich ksiąg trafiło właśnie stamtąd.

W szkolnej klasie taki chłopiec bywa jeden. Imię od razu zdradza, skąd rodzina patrzy na świat. Nie dorobił się swojskiego zdrobnienia. Zostaje Tymofij, a sens brzmi jasno nawet za pierwszym razem: „czciciel boga".