Tonia

Tonia to skrócona Antonia, a tuż obok stoją Antonina, zdrobniała Tosia i męski Antoni. Wszystkie wyrastają z rzymskiego rodowego miana Antonius, które dotarło do polszczyzny przez grekę i łacinę. Pierwotnego sensu nikt nie umie podać na pewno.

Znaczenie, które dziś powtarzamy, bezcenna i nieoceniona, doczepiło się później. Najpierw był dźwięk, dopiero potem ta ciepła glosa.

I dobrze, bo Tonia brzmi lekko. Traci długość Antoniny, ale zatrzymuje jej miękkość. W szkolnym dzienniku potrafi siedzieć parę linijek od Tosi, a obie panny dzielą tego samego imiennego przodka, choć często o tym nie wiedzą.

Imieniny Tonia pożycza od Antoniego, świętego Antoniego z 13 czerwca. Sama daty nie ma, więc bierze cudzą i nikt jej tego nie broni. Tak działają warianty jednego imienia. Antoni daje święto, Antonina daje pełnię, a Tonia zostaje przy tym, co bezcenne.