Sergej

Sergej brzmi u nas z rosyjska. To imię słowiańskie, ale do Polski przyszło ze wschodu, razem z sąsiadami i cerkiewnym kalendarzem. Polak słyszy w nim obcy akcent i miękką końcówkę, i od razu wie, skąd ono jest.

Słowniki tłumaczą je jako „sługa", czyli ten, kto komuś służy, kto komuś towarzyszy. To znaczenie doczepiło się do imienia później, bo samo imię jest starsze niż ta wykładnia. Kiedyś sługa nie brzmiało jak coś gorszego. Służyło się dworowi, klasztorowi, sprawie.

Najbardziej znany Sergej to święty Sergiusz z Radoneża, mnich z XIV wieku. Założył wielki klasztor pod Moskwą i został patronem Rusi. Dzięki niemu imię trzyma się w kalendarzu do dziś. W polskim dzienniku szkolnym Sergej wciąż rzuca się w oczy, między Piotrem a Pawłem, i wciąż znaczy to samo, co dawniej: sługa.