Scarlett

Scarlett to najpierw nazwa fachu, a nie imię. W średniowiecznej Anglii tak mówiono o kimś, kto handlował szkarłatem albo farbował sukno na ten drogi, mocny kolor. Samo słowo przywędrowało z łaciny, przez starofrancuskie escarlate. A znaczy tyle co szkarłatny, czerwony.

Z nazwiska imię dla dziewczynek zrobiło się dość późno. Rozsławiła je Margaret Mitchell, bo w powieści „Przeminęło z wiatrem" z 1936 roku dała swojej bohaterce imię Scarlett O'Hara. Uparta, trudna do zapomnienia. Dzięki niej i późniejszemu filmowi angielski świat dobrze zapamiętał to imię, choć po polsku wciąż brzmi obco.

U nas nie dorobiło się zdrobnień ani polskich wariantów. W szkolnym dzienniku Scarlett stoi sama, z podwójnym t na końcu, i nikt nie skróci jej do niczego swojskiego. Ale pod całą tą historią siedzi jeden prosty kolor: szkarłatny, czerwony.