Ronen

Ronen wyrasta z hebrajskiego rdzenia r-n-n. Ten rdzeń mówi o śpiewie i radosnym wołaniu. Po hebrajsku wciąż znaczy tyle co śpiewać, dlatego dla izraelskiego ucha imię brzmi jak zwykłe słowo. Tłumaczy się jako radość i śpiew naraz.

Imię nie dorobiło się polskiego zdrobnienia. Nie ma Ronka ani wersji dla dziewczynki. Zostaje krótkie i całe, takie samo w metryce i na liście w klasie. Nauczyciel czyta je od razu, bo nie da się go skrócić.

W Izraelu dają je najczęściej chłopcom. Słychać w nim ten sam rdzeń, co w piosenkach i modlitwach. Polski rodzic sięga po nie rzadziej, ale zwykle świadomie, bo Ronen niczego nie ukrywa.

I dobrze. Radość została w nim jawna. Dwie sylaby, jeden rdzeń. A imię znaczy dokładnie to: radość i śpiew.