Quinn

Quinn zaczęło się od irlandzkiego nazwiska Ó Cuinn. Znaczy tyle co „potomek Conna". Conn to dawne irlandzkie imię, często tłumaczą je jako „wódz" albo „głowa rodu". Więc pod spodem siedzi ktoś, kto prowadził innych.

Najpierw było nazwiskiem klanu. Dopiero później Anglicy zaczęli nadawać je jako imię, z początku chłopcom. Dziś dostają je i chłopcy, i dziewczynki. Nie ma zdrobnień ani wariantów, których dałoby się tu doczepić. Jedno słowo, i tyle.

W Polsce Quinn brzmi obco, ale prosto. Urzędniczka w urzędzie przepisze je bez wahania, bo nie ma w nim żadnej pułapki. Skojarzenie zostaje angielskie, bo tą drogą imię do nas dotarło, przez Irlandię i angielszczyznę. Cokolwiek dopisze do niego życie, sens spod spodu się nie rusza. Quinn to potomek Conna.