Penelope

Penelopa wzięła się z greki, od imienia Πηνελόπη. Nosiła je żona Odyseusza w „Odysei" Homera. Kiedy mąż nie wracał spod Troi, do domu wdarli się zalotnicy. Penelopa obiecała, że wybierze jednego, gdy skończy tkać całun dla starego Laertesa. Za dnia tkała, a nocą pruła całą robotę. Tak zwlekała latami, aż Odyseusz wrócił. W micie to ona, nie on, trzyma dom w całości.

Imię łączy się z greckim słowem pēnē, czyli nitką wątku na krośnie. Stąd bierze się jego sens: ta, która tka.

W Polsce spotkasz częściej wariant Penelopa. Wpisują go do dziennika w szkole, do dowodu, na listę w przedszkolu. Brzmi trochę obco, ale ładnie. Dziś wraca do łask, powoli. A w środku imienia wciąż siedzi tkaczka przy krośnie.