Óscar

Oskar zaczyna się daleko na północy. Germańskie os znaczyło boga, a gar włócznię. Złóż je razem i masz boża włócznia, znaczenie, które trzyma się tego imienia do dziś.

Hiszpanie pokochali je po swojemu. Piszą Óscar, z kreską nad O, i tam brzmi całkiem swojsko, choć zbudowano je z obcych, dawnych cząstek.

U nas dziecko dostaje zwykle formę Oskar, bez akcentu. Taką wpisują do dziennika i na formularz. Obok głównego znaczenia chodzi też drugie, gaelickie: os to jeleń, cara to przyjaciel, więc „przyjaciel jelenia". To odczytanie doczepiło się później, przez osjańskie wiersze z XVIII wieku. Starszego sensu jednak nie wyparło. Chłopiec o imieniu Oskar nosi obie rzeczy naraz, a pod spodem wciąż tkwi ta sama boża włócznia.