Zahra

Zahra ma korzeń hebrajski. Idzie od słowa zahar, czyli świecić albo dawać światło. Blisko stoi zohar, czyli sam blask. Dlatego jej znaczenie brzmi prosto: jasna.

Arabski dał temu imieniu drugi dom. Tam Zahra kojarzy się z kwiatem i z tym, co rozkwita. Najbardziej znana nosicielka to Fatima az-Zahra, córka proroka Mahometa. Jej przydomek znaczył „promienna". Przez nią imię rozeszło się szeroko po świecie muzułmańskim, od Afryki po Bliski Wschód. Hebrajski daje więc światło, a arabski dokłada kwiat.

W Polsce Zahra wciąż brzmi obco, ale ładnie. Można je sobie wyobrazić w szkolnym dzienniku, gdzieś między Zofią a Zuzanną. Krótkie, łatwe do zapisania. Dziś nadal rzadkie, ale słychać je częściej niż kiedyś. A po polsku mówi tyle co jasna i kwitnąca.