Yunus

Yunus wywodzi się z hebrajskiego Jonah, czyli gołębica. Arabowie i Turcy zapisali je jako imię proroka Jonasza, tego połkniętego przez wielką rybę. W Koranie jest nawet sura pod takim tytułem, dziesiąta z kolei. Dźwięk przeszedł więc z hebrajskiej Biblii do islamu, a ptaka po drodze nie zgubił.

Dla Turków Yunus to przede wszystkim Yunus Emre. Ten poeta pisał po turecku prostym językiem jakieś siedemset lat temu. Jego wiersze śpiewa się do dziś. I dlatego imię wciąż wraca do kolejnych dzieci.

W Polsce Yunus pojawia się w rodzinach o tureckich albo arabskich korzeniach. Krótkie, łatwo je odczytać na liście obecności, łatwo zapamiętać. A pod spodem cały czas siedzi gołębica.