Valérie

Valérie wyrasta z łacińskiego czasownika valere. Znaczył on tyle co być silnym i zdrowym. Od tego samego rdzenia poszło rzymskie nazwisko rodowe Valerius, a francuska Valérie ciągnie się właśnie stamtąd. Dlatego sens „silna, zdrowa" trzyma się blisko źródła, a nie doczepiono go później.

Francuzi dali imieniu swoją świętą. Valeria z Limoges to legendarna męczennica. Odmówiła małżeństwa z prokonsulem, więc ścięto jej głowę, a ona podniosła ją i poniosła do ołtarza. Jej wspomnienie wypada 9 grudnia.

W Polsce imię brzmi obco i od razu to słychać. Akcent nad e zdradza francuski rodowód. Na liście w dzienniku jedna Valérie wygląda inaczej niż reszta klasy. I ciągle wskazuje na valere, czyli być silnym.