Viviana

Viviana wyrasta z łacińskiego vivus, czyli „żywy". Rzymianie zrobili z tego rdzenia kilka imion, a Viviana znaczy po prostu tyle co kobieta żywa, pełna życia.

Imię dobrze przyjęło się na katolickim południu. We Włoszech i w Hiszpanii mówią je i zapisują od stuleci. Wiąże się ze świętą Bibianą, rzymską męczennicą, którą nazywano też Vivianą. Bibiana i Viviana to ta sama postać, bo w łacinie b i v z czasem się zlewały. Jej wspomnienie wypada drugiego grudnia, więc Viviana ma swój dzień w kalendarzu. W Polsce brzmi obco, ale nie znika. Nie dorobiła się swojskiego zdrobnienia, dlatego zostaje cała.

Wyobraź sobie imieniny na początku grudnia. Ktoś odczytuje to imię na głos, a ono brzmi dokładnie tak, jak znaczy. Żywa. Nie trzeba go długo tłumaczyć: żywa, pełna życia.