Veaceslav

Veaceslav to mołdawska i rumuńska pisownia słowiańskiego imienia. Powstało z dwóch starych cząstek: vętje, czyli „więcej", i slava, czyli „sława". Razem dają „większą sławę", a po polsku wielką sławę albo chwałę.

Ten sam wzór stoi za czeskim Václavem i polskim Wacławem. To od Václava wziął imię czeski książę, znany na zachodzie jako święty Wacław, patron Czech. Veaceslav i nasz Wacław wyrastają więc z jednego korzenia.

Zapis przez -ea- pokazuje, gdzie imię się zadomowiło. Wzięli je Mołdawianie i Rumuni, dopasowali do swojego alfabetu, ale rdzeń został słowiański. Znaczenie się nie ruszyło.

Imię obiecuje, że o człowieku będzie się mówić dobrze. Veaceslav odpowiada na szkolnym apelu i w rubryce urzędowego formularza tak samo jak Wacław. A wszystko sprowadza się do dwóch słów: więcej i sława.