Tymur

Tymur przyszedł do nas z języków tureckich. Tam słowo timür znaczyło żelazo, i to znaczenie trzyma się imienia do dziś. Na Ukrainie zapisuje się je jako Тимур, a po polsku jako Tymur.

Najgłośniejszy Tymur w historii to czternastowieczny zdobywca, na Zachodzie znany jako Tamerlan. Jego imię mówiło wprost, o co chodzi. Twardy człowiek, twarde imię.

W polskim dzienniku Tymur od razu wyróżnia się między Jankami a Kaśkami, bo brzmi bardziej ze stepu niż znad Wisły. Ale dzieci szybko się przyzwyczajają, a nauczyciel przestaje zwlekać przy odczytywaniu listy.

Imię nie dorobiło się polskich zdrobnień ani wariantów. Zostaje Tymur, krótko i mocno, jak żelazo, od którego wzięło początek.