Symeon

Symeon wyrósł z hebrajskiego, z dawnego imienia rodu. Rdzeń znaczy tyle co „usłyszał", i stąd bierze się polskie odczytanie: bóg wysłuchał. Imię zapisuje chwilę, kiedy prośba dostała odpowiedź, a nie samą prośbę.

W Biblii Symeon to jeden z synów Jakuba. Grecy zapisali je po swojemu, jako Symeon, i w tej formie imię trafiło do Ewangelii. Polski poszedł dalej i skrócił wszystko do Szymon. To wersja, którą naprawdę spotykasz na co dzień, w szkole i w urzędzie.

Jest i żeński wariant, Simona. Znaczenie zostaje to samo. Zajrzyj do kalendarza z imieninami, a Szymona znajdziesz jesienią, koło końca października. Pod zwykłą polską pisownią dalej siedzi hebrajskie „usłyszał", czyli prośba, którą ktoś w końcu wysłuchał.