Sawa

„Sawa" po polsku znaczy wprost: starzec, dziadek. Imię wyrasta ze słowiańskiego gruntu i niczego nie owija w bawełnę. Mówi o wieku, o kimś starszym, a mimo to trafia do małego dziecka. Nie każde imię tak śmiało bierze na siebie starość.

Za imieniem stoi święty Sawa, mnich z pustyni judejskiej z przełomu V i VI wieku, po grecku Sabbas. Słowianie, prawosławni i katoliccy, trzymali się tej krótkiej formy, dlatego rozeszła się szeroko. W kalendarzu wraca głównie w tradycji wschodniej, ale i katolicy je znają. Tę samą nazwę nosi rzeka Sawa, ta, co wpada do Dunaju. Krótko brzmi, łatwo zapamiętać.

Imieniny Sawy wypadają między innymi osiemnastego lutego. W szkolnym dzienniku takie imię od razu widać między dłuższymi. Bo znaczy po prostu starzec.