Ruta

Ruta przyszła do polszczyzny z hebrajskiego, z tego samego źródła co biblijna Rut. Imię tłumaczy się jako przyjaciółka albo towarzyszka. W księdze Rut to znaczenie dostaje twarz. To młoda wdowa, która nie chciała zostawić Noemi i poszła z nią do obcego kraju.

Po polsku ruta to też nazwa rośliny, gorzkiego ziela z przydomowych ogródków. Oba słowa brzmią tak samo, ale imię trzyma się starszej, hebrajskiej linii i tamtego sensu: przyjaciółka.

Dziś Ruta nie jest częsta, choć wciąż się trafia. Na liście w klasie, na kartce z życzeniami na imieniny. Krótkie, dwie sylaby, bez zdrobnień. I mówi to samo, co na początku: towarzyszka, ktoś, kto idzie obok.