Renard

Renard pochodzi z germańskiego imienia Reginhard. Pierwsza część, ragin, znaczyła radę, naradę. Druga, hard, znaczyła odważny, twardy, mocny. Razem dają to, co po angielsku oddajemy jako „brave counsel", czyli odważna rada. Frankowie przynieśli je do Galii, a tam zmiękło do Renard.

Potem wszystko zmienił lis. W XII i XIII wieku po Francji krążył cykl opowieści o przebiegłym lisie, „Roman de Renart". Bohater nazywał się Renart i tak spodobał się ludziom, że jego imię wyparło stare francuskie słowo na lisa, goupil. Dlatego dziś renard to po prostu francuski lis. I dlatego po polsku imię czyta się jako lis, ze sprytem i przebiegłością w tle.

Imię o znaczeniu odważnej rady stało się określeniem cwaniaka. Dwa sensy stoją obok siebie. Chłopiec z takim imieniem nosi i germańską radę, i francuskiego lisa.