Rayan

Rayan brzmi dla polskiego ucha z arabska, choć korzeń nazwy sięga hebrajszczyzny. Chodzi o wodę. Znaczenie prowadzi do ziemi obfitej i nawodnionej, takiej, co zieleni się nawet w suszę.

W tradycji muzułmańskiej ta woda dostała konkretny adres. Ar-Rajjan to brama raju z hadisu spisanego przez al-Buchariego, otwarta dla tych, którzy przez cały miesiąc pościli. Woda czeka więc tam, gdzie wcześniej był głód i pragnienie. Dlatego po polsku tłumaczy się Rayan jako bramę raju, miejsce obfite i napojone. Spragnieni wchodzą pierwsi.

Imię nie dorobiło się zdrobnienia. Nie ma pieszczotliwej wersji ani żeńskiego odpowiednika. Rayan zostaje Rayanem i w dzienniku, i na imieninach.

Trzyma się blisko swojego sensu: ziemia dobrze nawodniona, obfita.